پــښــــتـــــو لــــنــډۍ

پښتو لنډۍ

مين زړګي ته مې سلام دی چې تمامي عمر په صبر تېرومه	مينه د مينې پيدا کيږي په مينه مينه دې کتل مين دې کړمه
خدای دې په تنګه کوڅه راکړه چې د سينې روپۍ دې ګډې وډې کړمه	جانان په هيڅ نه رضا کيږي د دروغجن ملا دې ورک شي تعويذونه
د ګودر غاړه ورته نيسه د نجلۍ خوی د مرغاوۍ دی رابه شينه	جانان مې لاړو اسماني شو اسمان چې ځمکې ته راځي قيامت به وينه
په سور سالو کې ګناه نشته ګناه نجلۍ کې ده چې ړنګه بنګه ځينه	په ګودر سور سالو ښکاره شو ما وېل دا سپينو اوبو اور واخيست مينه
په لاره تلې کږه وږه شوې د ډېره خاله دې زېړ ګل وشرماونه	خدايه د مور يې ورته پام کړې چې په لنډۍ زنه يې ووهي خالونه
سترګي خو تا ورکړې خدايه کنجک باڼه يې په زرګر جوړ کړي دينه	مازديګر لمونځ دې قبول مشه ديدن دې پرېښود د ايمان کوې سوالونه
مازديګر لمونځ دې قبول مشه ديدن دې پرېښود د ايمان کوې سوالونه	يار مې په شنو سترګو مين دی زه به دا تورې سترګې چېرته بدلومه
سترګي خو تا ورکړې خدايه کنجک باڼه يې په زرګر جوړ کړي دينه	په لاره تلې کږه وږه شوې د ډېره خاله دې زېړ ګل وشرماونه
يو خو دې غونډه منډه خوله ده بل دې خبرې په کنډه تللي دينه	خال يې په غونډه زنه کېده بيا ما ورپرېده چې پرې څه نخرې کومه
د ناز کتو دې اثري کړم د کړس خندا دې لېونی د دنيا کړمه	نجلۍ د بام په سر کږه شوه ورسره کوږ شومهد پانډه ولوېدمه
دا نازولې لور د چا ده چې هر سبا توروي سترګې ږدي خالونه	په غټو سترګو دې مين شوم ځکه مې غټې غټې اوښکې په مخ ځينه
باڼه دې مړه دي ښکته ګوري لکه چې مور دې نوره کور کې بندوينه	پاس د آسمان ستورو ته ګوره په تا مې دومره دي د سپينې خولې پورونه