|
|
چه مېنه کړې نو بېا جفا مه کوه په سمه لاره کې خطا مه کوه په ېاری کې خو بنګړې ماتېږې ډېرې اوږدی ګلې اشنا مه کوه چه دی د مېنې پت سا تلې نه شې بېاهسې لافې دوفا مه کوه دوصال لاس دی چه نه راکوی نو کله نن کله سبا مه کوه د مېن زړه ځورول هم ګنا ه ده نوره ګناه پسې ،ګناه مه کو ه ته چې په سپېنو سترګو زړه ماتوې نو بېا خبرې د حېا مه کوه چه خپل دی نه کړم ځوروی مې ولې نور دا اوږدې قصې په ما مه کوه که زړه دی بل ځاې کې با ېلېلې وې تا هسې « اجمل » غرېب رسوا مه کوه « اجمل ننګ » ها لنډ امستردام
|
||||||||||||||||||||